บทที่ 20 20 แค่คนหน้าเหมือน

เมื่อเข้ามาที่ห้องทำงาน ร่างสองของปริญก็ออกมา เขากระโดดโลดเต้นอย่างดีใจใครจะไปรู้ละว่าผู้หญิงที่เขาตามหามาตลอด จะอยู่ใกล้เขาแค่นี้เอง เพื่อนยัยเจินคนนี้ คือเด็กดื้อของเขาคนนั้น

เขาก็ไม่ทันเห็นว่าอรทัยเดินตามเข้ามาติดๆ และได้เห็นพฤติกรรม การกระโดดโลดเต้น อย่างดีใจ ของเขาพอดี เป็นจังหวะที่หันมาแล้วตกใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ